RADAR+ Online

Word Abonnee

fotografie: Anja Robertus

larabreed.jpg

Koopziek

Lara Aerts (42) is freelance journaliste, ze werkt o.a. voor RADAR+ en woont met haar kinderen Daya (15) en Indra (14), een hond en een kat in Amsterdam. Om het gezin in de lucht te houden, werkt ze zich (met plezier) zes slagen in de rondte en past ze wat kunst en vliegwerk toe om uit de rode cijfers te blijven.

3-nummers-10euro-web

Toen ik achttien werd, had ik een paar duizend gulden op mijn girorekening. Dat had ik sinds mijn vijfde bij elkaar gespaard. Al mijn zakgeld, vakantiegeld, kleedgeld en krantenwijkgeld ging naar de bank. Zo’n buffer heb ik altijd gehouden, als appeltje voor de dorst, voor je weet maar nooit. Het is een geruststellende gedachte dat als ik ziek word, ik niet meteen in de problemen raak. En als een van de kids ineens een bril of steunzolen nodig heeft, ik niet hoef te stressen over de vraag of zoiets wel wordt vergoed.  
Goddank heeft mijn zoon mijn spaargenen. Duizenden euro’s heeft hij sinds zijn vijfde bij elkaar gespaard. Zak- en kleedgeld wordt opgepot. Op verjaardagen vraagt hij steevast een financiële bijdrage voor de spaarpot, elke zondag staat in het teken van geld verdienen als scheidsrechter op het hockeyveld, zodat de bankrekening gestaag groeit.


Indra investeert in Nikes met geperste lucht in de zool, een trainingspak van Stone Island, een Apple Watch …


We verschillen alleen fundamenteel van mening over het doel van dat sparen. Indra spaart met maar één doel: kopen. Bij voorkeur schoenen, kleren en accessoires. Nikes met geperste lucht in de zool, een trainingspak van Stone Island, een Apple Watch, een superexclusief petje.
Hij rijdt zelfs rond op een elektrische fiets. Het is zijn geld, tuurlijk, maar ik probeer hem ook uit te leggen dat een mens een geldbuffertje nodig heeft dat je alleen aanspreekt in geval van (relatieve) nood. Dan denk ik bij iemand van zijn leeftijd aan een uit de hand gelopen telefoonrekening of drie jarige vriendjes in een week voor wie hij cadeautjes moet kopen (hij heeft een all-inclusive zak- en kleedgeldpakket). Dat zijn tegenvallertjes die hij zelf moet kunnen opvangen. Een buffer is bovendien handig voor als hij straks achttien is en zelf de tandarts en zijn zorgverzekering moet betalen. ‘De gemiddelde Nederlander is één tegenslag verwijderd van financiële problemen’, lees ik hem hardop voor uit de krant. Leef je vanaf de nullijn, dan heb je direct een probleem bij een onverwachte boete of een wortelkanaalbehandeling. Nou ben ik niet van plan op zijn achttiende al mijn handen financieel van hem af te trekken, maar ik verwacht wel enige zelfstandigheid en verantwoordelijkheid.
‘Ik wil een boot kopen’, is zijn reactie op mijn pleidooi. ‘Om in te slapen als je later dakloos wordt?’, pest ik hem. Want wat doe je als je je kinderen een financiële opvoeding geeft waar het Nibud als een aap met zeven lullen zo trots op zou zijn, maar het slaat niet aan? Moet je ze dan gewoon op hun bek laten gaan als ze in de problemen komen? Indra vindt dat ik niet moet doemdenken. ‘Ik kan sparen, dat heb ik al bewezen’, zegt hij. Ik hoop maar dat ooit de kleren van de kringloop in de mode raken. Dan heeft hij een fiets, een horloge, een boot én een buffer. En kan niks hem nog gebeuren.




Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.