RADAR+ Online

Word Abonnee

tekst: Sarah-Mie Luycks | Bonnita Postma

thee.jpg

Eerlijk theetje

In de theesector gaat het er nog koloniaal aan toe. Er wordt geregeerd door een handjevol geld­beluste bedrijven die het niet zo nauw nemen met de kwaliteit, vertelt Valerie Hirschhäuser. Met haar bedrijf Frank about tea wil ze daar verandering in brengen.

bestelnu0518


Radicaal transparant

Valerie: ‘David en ik waren helemaal klaar met al die donkergroene sprookjes waarmee producten tegenwoordig worden verkocht. Honderd procent duurzaam bestaat niet, en de fair trade- handel is zo’n enorm systeem geworden dat allang niet meer duidelijk is wie nou wie controleert. Wij vinden dat de consument het verdient de waarheid te weten. Hoewel we bij Frank about tea onze uiterste best doen, weten we niet zeker of elke theeboer met wie we werken beter af is. En onze producten komen per vliegtuig naar Nederland, en de verpakkingen zijn nog niet volledig circulair. We zijn dus niet 100 procent ‘eerlijk’, maar wel volledig ofwel radicaal transparant, zoals wij dat noemen.’


Hoe ben je op het idee gekomen?

‘Na mijn studie internationale betrekkingen heb ik in Ghana onderzoek gedaan naar de cacao-industrie. Ik kreeg toen een realistisch beeld van de wereld die achter zo’n sector schuilgaat. De financiële waarde van dergelijke producten wordt voor een groot deel bepaald door alle tussenhandelaren die eraan verdienen. Zo kwamen mijn zakenpartner David Kellerman en ik op het idee een bedrijf te beginnen in kwalitatief hoogwaardige thee die na de bron binnen enkele weken bij de consument op de deurmat belandt.’


De theesector kan dus een duw in de goede richting gebruiken.

‘Het gaat er nog steeds behoorlijk koloniaal aan toe. De branche is al twee eeuwen voornamelijk in handen van een handjevol machtige bedrijven die het om het grote geld gaat. De goedkoopste productiemethode is de theebladeren tot gruis vermalen, wat de smaak niet ten goede komt. Maar omdat we tegenwoordig op grote schaal gebruik maken van die gemakkelijke kant-en-klare theezakjes valt minder op wat er precies in zit. Consumenten die duurzame en kwalitatief goede koffie of cacaoproducten willen kopen, hebben tegenwoordig aardig wat keus – denk aan een bedrijf als Tony Chocolonely. Dat geldt dus niet voor thee, terwijl thee na water de meest gedronken drank ter wereld is.’


Wat was jullie plan van aanpak?

‘We hebben drie maanden op een motor de theeregio’s van Oeganda, Rwanda en Kenia verkend, en in dat laatste land twee coöperatieve thee­fabrieken gevonden waarbij een paar duizend boeren zijn aangesloten. Die brengen hun oogst binnen een paar uur naar de fabriek, waar de bladeren worden gedroogd en gerold. Voor deze ‘orthodoxe’ thee betalen wij 30 procent meer dan die fabrieken voor de standaard vergruisde thee krijgen.’


En dat proef je?

‘De thee die in de schappen van onder meer de supermarkten ligt, is gemiddeld zes maanden oud. Daarvan is de smaak inmiddels grotendeels verloren gegaan, wat je toch niet merkt omdat er kunstmatige smaakjes aan worden toegevoegd. Consumenten hebben meestal geen idee wat ze kopen. Denken dat thee altijd uit China of India komt, terwijl Kenia na China en Sri Lanka de derde exporteur ter wereld is. De Keniaanse thee is bovendien van heel goede kwaliteit. Die wordt verbouwd op de vruchtbare vulkanische grond rond Mount Kenya, waardoor het gebruik van meststoffen onnodig is.’


En, hoe gaan de zaken?

‘Onze webshop, waarop we dertien soorten thee verkopen, telt inmiddels zo’n 3000 trouwe klanten. Daarnaast leveren we sinds een klein jaar ook aan een tiental bedrijven in de Randstad. Jonge professionals die beter voor zichzelf willen zorgen, zijn voor ons een interessante doelgroep. Thee heeft namelijk een beter effect op je gezondheid dan koffie. Theïne, het belangrijkste stofje, wordt geleidelijker in het bloed opgenomen dan cafeïne, en is daarom beter voor je concentratie. Van koffie krijg je een flinke kick, maar je crasht snel daarna. Theedrinken in plaats van koffie begint daarom een trend te worden op de werkvloer.’


Hoe gaat het financieel?

‘We zijn in 2016 begonnen met een subsidie van € 30.000 van een buitenlands programma voor veelbelovende start-ups. Inmiddels hebben we een paar private investeerders die in ons geloven. Daarbij hebben we eigen geld gestoken in Frank about tea. En vooral heel veel tijd.  Zelfstandig ondernemerschap wordt vaak afgeschilderd als een glamourachtig bestaan met veel vrijheid. Maar intussen ben je dag en nacht in de weer, en is het voorlopig geen vetpot. Behalve een goed idee heb je vooral ook doorzettingsvermogen nodig om je product verder uit te bouwen. Daarom leveren we sinds een paar maanden ook aan enkele innovatieve horecazaken, zoals Instock, dat kookt met producten die anders zouden worden weggegooid. Dat moet ook onze bekendheid vergroten.’


Wat is je toekomstdroom?

‘Hoewel we maar een kleine schakel zijn, hoop ik dat we bijdragen aan een voedselsysteem dat over pakweg twintig jaar niet alleen het milieu maar ook de mens respecteert. We willen anderen inspireren, en het mensen mogelijk maken bewuster en beter in te kopen. Voor zichzelf én de wereld om hen heen.’




Sluiten

INHOUDSOPGAVE
In dit RADAR+ magazine
inhoud_5_2018.jpg