RADAR+ Online

Word Abonnee

GettyImages-927521618.jpg

Getest: hummus

In een grote supermarkt vind je al gauw zo’n vijf­entwintig verschillende soorten hummus, oftewel kikkererwtenpuree. Culinair journalist Loethe Olthuis proefde er met haar panel tien: zes naturel soorten, drie keer hartige hummus met een toegevoegd smaakje en één buitenbeentje: zoete chocoladehummus.

 

Het proefpanel

Loethe culinair journalist
Ronald ervaren co-proever
Ingrid begenadigd thuis-patissier
André liefhebber van culinaire experimenten
Wladimir ingeburgerde Rus, no-nonsense eter
Svetlana fan van gezond eten


Er is blind geproefd: eerst ‘kale’ hummus, daarna hummus met (Turks) brood.

Wat is hummus?

- Hummus, een puree van kikkererwten en sesampasta, komt van oorsprong uit het Midden-Oosten maar is ook populair in Noord-Afrika.

De originele hummus bestaat maar uit een paar ingrediënten: gare kikkererwten, ongeroosterde sesampasta (tahin of tahina), citroen-ap, knof­look, zout en zoveel water als nodig is om het smeuïg te maken. Er gaat geen olijfolie door, maar de hummus wordt wel besprenkeld met olijfolie, zodat je daar zoveel van kunt mengen als je wilt. In Libanon gebruikt men ook wel gesmolten boter met gebakken pijnboompitten. Als smaakmakers worden er soms wat fijngehakte verse peterselie, gemalen komijn of paprikapoeder over de originele hummus gestrooid. Er is niets authentieks aan de meeste smaak­varianten in de supermarkt: die zijn een puur Nederlandse uitvinding!
- Hummus wordt in de landen van herkomst gegeten met ’flatbread’ of pitabrood, eventueel wat ingelegde groenten of partjes rauwe ui. Vaak als een mezze, voorgerecht (zoals in Libanon), maar  ook wel als (lunch- of ontbijt)gerecht op zich (bijvoorbeeld in Palestina).
-  Niet authentiek, maar wel lekker: hummus op een broodje, bijvoorbeeld met geroosterde groenten of plakjes tomaat en komkommer; hummus als saus in een broodje falafel, wrap of hamburger; hummus als dip voor maïschips of rauwkost; hummus op toostjes; hummus als bindmiddel voor (pompoen)soep.


Hoe gezond is hummus?

Behoorlijk gezond, vooral de zelfgemaakte basisversie: die bevat maar rond de 170 kcal per 100 gram, weinig en bovendien gezond, onver­zadigd vet en meestal ook minder zout. Maar de supermarktversies zijn ook een gezonder en duurzamer alternatief voor bijvoorbeeld vlees­waren op brood, dips en sauzen. De Gezondheidsraad adviseert om meer peulvruchten te eten, en omdat hummus voor een groot deel uit kikkererwten bestaat, is een portie hummus een alternatief voor een bord(je) bonen. Supermarkthummus bevat meestal rond de 300-350 kcal per 100 gram: nog steeds een stuk minder dan pindakaas (rond de 600 kcal per 100 gram) en ongeveer evenveel als vettere vleeswaren als paté en boterhamworst. Maar hummus is een stuk gezonder dan zulke vleeswaren, omdat het vet in hummus - sesamolie, olijfolie of raap­olie - gezond, onverzadigd vet is. Hummus bevat ook aardig wat eiwitten en vezels (vlees niet) en minder zout dan vleeswaren. Hummus met groenten, zoals rode biet of pompoen, is niet veel gezonder dan de andere versies: er zitten wel iets minder calorieën in.


Hummus, hoemoes of houmous?

Hummus is in veel landen rond de Middel­landse zee zo inge­burgerd, dat er ook verschillende schrijfwijzen zijn ontstaan.
Dus of je nu hummus, hamos, houmous, hommos, hommus, hummos of hummous schrijft: het is allemaal goed. Alleen humus met één m is fout, want dat betekent teelaarde.


Zoveel smaken

We vonden de volgende soorten hummus in de supermarkten: artisanaal, avocado, chipotle, choco, cottage cheese, cranberry-vijg, falafel, gegrilde groenten, gegrilde paprika met oregano, gekaramel­liseerde rode ui en tijm, green curry, harissa, jalapeño, kerrie, limoenkoriander, mango, medi­terrane kruiden, minder zout, naturel, pesto, pijnboompitten, pikant of spicy, ras-el-hanout, rode biet, rode biet en mierikswortel, tomaat-basilicum, tuin­kruiden en zongedroogde tomaat.

De proeverij

De geproefde hummussoorten weken nogal af van traditionele hummus. Niet alleen doordat er allerlei smaakjes aan waren toegevoegd, maar ook omdat ze behoorlijk wat vet bevatten. Meestal neutraal smakende raapzaad- of koolzaadolie, soms zonnebloemolie, (dure) olijfolie zat er nooit in. De hoeveelheid kikkererwten varieert van 37 tot bijna 70 procent. De hummussen met de meeste kikkererwten (de naturel hummus van Hoogvliet en AH) waren vreemd genoeg ook de minst smakelijke. In deze twee zit ook het minste sesampasta: respectievelijk 12 en 8 procent. Sesam heeft een pittige, uitgesproken smaak. Verder bevatte alle soorten citroenzuur in plaats van citroensap en conserveermiddelen: vitamine C/ascorbinezuur (E 300), sorbinezuur (E200), of kalium­sorbaat(E 202). Allemaal veilige conserveermiddelen van natuurlijke herkomst. Maar in de hummus van Easy Peasy, Hoogvliet, Maza en de pompoenhummus van AH zit ook benzoëzuur(E 210) of natriumbenzoaat (E 211). Deze conserveermiddelen kunnen worden omgezet in het schadelijke benzeen als ze in aanraking komen met (veel) vitamine C. Het risico is klein, maar wel iets om in de gaten te houden als je wilt dippen met vitamine C-rijke groenten als paprika. De grote  verrassing van de proeverij was de choco-hummus. Inderdaad een gezond alternatief voor bijvoorbeeld hazelnoot- of chocoladepasta of een toetje van chocolade. Zo bevat een doorsnee hazelnootpasta ongeveer 600 kcal per 100 gram, meer dan 50 procent suiker en ongeveer 36 procent vet. In de choco-hummus zitten maar 190 kcal per 100 gram, 13 procent suiker en 8,5 procent vet. Doordat de choco-hummus voor de helft uit kikkererwt bestaat, zitten er ook nog aardig wat vezels in.




Hoogvliet Hummus naturel met hele kikkererwten

datum indiening: di 30 okt 2018, 15:19

 200 g € 1,75
Loethe: ‘Grove, droge stopverf. Met melige kikkers.’ Ingrid: ‘Dit smaakt echt naar helemaal niks. Kan meteen de prullenbak in.’ Ronald: ‘Smakeloos, maar met een ondefinieerbare, nare nasmaak.’ André: ‘Ik ga echt niet nog een hap nemen.

CIJFER 3

Hoogvliet_Hummus_naturel.jpg
Sluiten

INHOUDSOPGAVE
In dit RADAR+ magazine
inhoud_5_2018.jpg