RADAR+ Online

Word Abonnee

tekst Marte van Santen

GettyImages-178523322.jpg

Ja, ik wil

Een kwart van de huidige Nederlanders zal nooit trouwen. Maar ondanks het feit dat het aantal huwelijken daalt, blijft een bruiloft iets romantisch hebben. Vijf deskundigen over het jawoord.

Wat doet een trouwambtenaar?


Chantal Bakker is trouwambtenaar bij de gemeente Bedum (Groningen). Zij doet dat werk naast haar voltijdbaan als beleidsmedewerker Healthy Ageing bij het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG).

‘Als mensen in Bedum willen trouwen, kunnen ze op de website van de gemeente één van zeven trouwambtenaren kiezen. Met mijn 30 jaar ben ik de jongste. Misschien dat daarom relatief veel jonge stellen zich bij mij melden. Ik ga bij ze langs en praat zo’n anderhalf uur met ze. Daarnaast mail ik ze afzonderlijk, zodat ik wat verrassingen in mijn toespraak kan ­verwerken. Met dat doel stel ik vaak ook nog een paar ­vragen aan de getuigen. Van oorsprong ben ik journalist. Het is een feest om in iemands leven te duiken en daar een stuk over te schrijven. In mijn huidige baan heb ik die gelegenheid minder. Vandaar dat ik het zo leuk vind om nu als trouwambtenaar mensen blij te maken met een mooi verhaal. Ook omdat ik echt een romanticus ben. Er is geen opleiding voor trouwambtenaar. Wel biedt de gemeente trainingen, bijvoorbeeld over presenteren en schrijven. Om me in te werken, heb ik eerst meegelopen met drie ­collega’s. Daarna was het een sprong in het diepe. Aan het uitwerken van een speech van 3000 woorden ben ik maximaal vier uur kwijt. Ik wil geen standaard riedeltje afdraaien, dus ik maak het zo persoonlijk mogelijk. Dat doe ik bijvoorbeeld ook met oorkondes voor bruidskinderen, die ze tijdens de ceremonie kunnen ondertekenen. Per huwelijk krijg ik een kleine onkostenvergoeding van de gemeente. Mensen trouwen is emotioneler dan ik had gedacht. Het moment van het jawoord is zo speciaal. De liefde en energie die je dan voelt, zijn moeilijk te omschrijven. Het is heel ­bijzonder om daar onderdeel van uit te mogen maken. Soms moet ik me inhouden om niet zelf een traantje te laten. Dat lukte trouwens niet toen ik een van mijn beste vriendinnen mocht trouwen. Maar voor één keer was dat niet erg.’

 

Waarom wordt er minder getrouwd?

Jan Latten is hoogleraar sociale demografie aan de Universiteit van Amsterdam en hoofddemograaf bij het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

‘Anno 2017 trouwen we minder, later en om andere redenen dan vijftig jaar geleden. Zo werden er in 1970 nog 123.631 huwelijken gesloten, bijna het dubbele van het aantal in 2015. Toen waren dat er 62.912. De belangrijkste reden voor deze grote daling is dat trouwen tegenwoordig geen voorwaarde meer is om seks te hebben, samen te wonen of kinderen te krijgen. Sterker nog, waar men in 1970 ­schande sprak van ongehuwd samenwonen, is dat nu als eerste stap de norm geworden. Het huwelijk heeft dan ook een andere functie gekregen. Voorheen was het vanzelfsprekend om te trouwen vóór je aan kinderen begon. Tegenwoordig ligt de huwelijkspiek juist na de geboorte van het eerste kind. Ouders die dan trouwen, zien het huwelijk meer als een manier om praktische en familiezaken te regelen, zoals erkenning van het vaderschap of een toekomstige erfenis. Iets anders is dat steeds meer mensen pas trouwen als ze al lang bij elkaar zijn, en hun eventuele gezin is voltooid. Voor hen is het huwelijk een bevestiging van het succes van hun relatie. De meeste huwelijken vinden plaats in het voorjaar en net voor of na de zomervakantie. Vrijdag is verreweg de populairste dag om te trouwen. Maandag is een goede tweede, omdat die dag doorgaans goedkoper is. Wat betreft de gemiddelde leeftijd waarop mensen voor het eerst trouwen: voor mannen is die nu 34, voor vrouwen 31, versus 25 en 23 jaar in 1970. Gescheiden mannen die voor de tweede — of derde — keer trouwen zijn gemiddeld 50, gescheiden vrouwen 47. Terwijl het aantal huwelijken gestaag daalt, neemt het aantal mensen dat kiest voor een geregistreerd partnerschap juist toe. In 2015 werden er bijna 13.000 partnerschappen gesloten, zo’n 2500 meer dan het jaar ervoor. Overigens zal een kwart van de huidige Nederlanders nooit trouwen.’

 

Behoefte aan een weddingplanner?

Wedding- en eventplanner Annelies Hollander is eigenaar van Art2Arrange, dat is gespecialiseerd in het organiseren van bruiloften in het buitenland.

‘Vroeger duurde een bruiloft standaard één dag, tegenwoordig zie je steeds meer trouwweekenden. De festiviteiten beginnen dan al de avond voor het huwelijk met een welkomstdiner. Op de dag zelf zijn er soms uitstapjes of workshops voor de gasten. En de dag erna is er ter afsluiting nog een ontbijt of een brunch. De laatste jaren huren steeds meer mensen een weddingplanner in. Bij een huwelijk moet zo veel worden geregeld, dan is het fijn als je in ieder geval een deel uit handen kunt geven. Doe zelf wat je leuk vindt, laat de rest aan mij over, zeg ik altijd. Ik bied ­verschillende diensten, van locatie- en leverancierselectie tot styling en ceremoniemeesterschap. Zeker bij grotere bruiloften besteden bruidsparen dat laatste vaak ook uit omdat ze hun familie of vrienden niet met het werk willen opzadelen. Gemiddeld geven Nederlanders zo’n € 15.000 à € 20.000 aan hun huwelijk uit. De bruiloften die ik organiseer, kosten al gauw tussen de € 40.000 en € 100.000. Dat gaat dan om meerdaagse bijeenkomsten in het buitenland, met alles erop en eraan. Overigens kun je een weddingplanner ook alleen inhuren om je met de organisatie op weg te helpen. Bij een weddingconsult geef ik praktische tips, bijvoorbeeld over leuke ­locaties, leveranciers, trends, het ­opstellen van een budget of het afsluiten van een huwelijksdagverzekering, voor als de dag onverhoopt niet door kan gaan. Zo’n consult kost vanaf € 295. Mijn meest memorabele bruiloft was in een chateau in de Provence. De avond voor het huwelijk was het zulk noodweer, dat de feestzaal blank kwam te staan. Daarop besloot een deel van de 220 gasten daar in rubberbootjes te gaan peddelen. We zijn toen de hele nacht bezig geweest om alles op tijd voor de ceremonie droog te krijgen. ­Gelukkig kon het bruidspaar de humor van deze onverwachte poolparty wel inzien.’ art2arrange.com

Hoe zit het met privébezit en gemeenschap van goederen?

Nora van Oostrom is woordvoerder van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie (KNB), plaatsvervangend raadsheer bij het gerechtshof in Arnhem en directeur van de Law Firm School in Amsterdam.

‘Op dit moment is het zo dat als je vooraf niets vastlegt, je automatisch in gemeenschap van goederen trouwt. Dat betekent dat met het huwelijk zo ongeveer alles gezamenlijk wordt, zowel bezittingen als schulden. Óók die van voor het huwelijk. Bij driekwart van de echt­paren is dat nu zo geregeld. Met ingang van
1 januari 2018 gaat dat echter veranderen. Dan treedt namelijk een wet in werking die stelt dat vermogen en schulden van vóór het huwelijk privébezit blijven. Hetzelfde geldt voor ­schenkingen en erfenissen die je tijdens het huwelijk ontvangt. Kort gezegd komt het erop neer dat beide partners zelf houden wat ze hadden. Bezit en vermogen die ze tijdens het huwelijk samen vergaren, is van hun allebei. Een soort beperkte gemeenschap van ­goederen kortom. Maar dat is nog niet zo simpel als lijkt. Het betekent namelijk dat je tijdens het huwelijk goed moet vastleggen wie wat heeft ­aangeschaft, en hoe het vermogen van beide partners zich ontwikkelt. Doe je dat niet en kun je niet bewijzen dat jij een aankoop zelf hebt gedaan, dan zal een rechter er bij een eventuele ­scheiding van uitgaan dat het gemeenschappelijk eigendom is. De praktijk leert echter dat stellen zo’n administratie nu al niet of ­nauwelijks bij­houden. Dat zal met de komst van de nieuwe wet vermoedelijk niet veranderen. Zeker als een huwelijk een tijdje heeft geduurd, kan het dan knap lastig ­worden om te bepalen wat ­privébezit is, en wat gemeenschappelijk. Ga je in 2018 trouwen, laat je dan in ieder geval goed voorlichten over de verschillende mogelijk­heden. Bespreek samen welk systeem het beste bij jullie past. Besluit je alsnog je in gemeenschap van goederen te willen trouwen, dan zul je dat moeten laten vastleggen bij een notaris.’ knb.nl

 

Zou je wel hertrouwen als er (stief)kinderen in het spel zijn?

Filosoof Corrie Haverkort stond aan de wieg van de opleiding tot stiefplancoach, en is coauteur van het boek Hoe maak je een succes van je nieuwe gezin?.

‘Om maar meteen de knuppel in het hoenderhok te gooien: als je kinderen je nieuwe partner echt niet mogen, kun je maar beter niet gaan samenwonen of hertrouwen. Dat is namelijk vragen om problemen. Niet voor niets valt 60 procent van de samengestelde gezinnen weer uit elkaar. Vaak hebben de kinderen daar een groot aandeel in. Waar kinderen zo goed als nooit de oorzaak zijn van de scheiding tussen hun eigen ouders, is dat dikwijls wel het geval als een ouder en een stiefouder uit elkaar gaan. Nederland telt ongeveer 200.000 samen­gestelde gezinnen, waarvan 27 procent co-
oudergezinnen. Van alle nieuwe samengestelde gezinnen is 84 procent een moedergezin met een stiefvader en 13 procent een vadergezin met een stiefmoeder. Bij 3 procent is er sprake van een dubbel samengesteld gezin, waarin beide partners kinderen meenemen. De impact van zo’n nieuw gezin op kinderen is groot, nog groter zelfs dan van een scheiding, blijkt uit onderzoek. Des te belangrijker is het om het samenvoegen zorgvuldig aan te pakken. Een paar tips: zorg ervoor dat je door één deur kunt met je ex. Zolang het niet botert tussen
de gescheiden ouders, kunnen kinderen zich niet met een nieuwe partner verbinden.
Ga niet te snel bij elkaar wonen; na een paar jaar heb je meer kans van slagen dan na een paar maanden. Betrek de kinderen zo veel mogelijk bij het proces, bijvoorbeeld door ze mee te laten beslissen over welke spullen mee mogen naar een nieuw huis. Maak duidelijke afspraken met de stiefouder over normen, waarden en taakverdeling. En schroom niet om zo nodig hulp in te schaken, bijvoorbeeld van een stiefplancoach. Het vraagt nogal wat, maar met zo’n gedegen voorbereiding kun je op de lange termijn veel ellende voorkomen.’ stiefplan.nl




Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.