RADAR+ Online

Word Abonnee

Fotografie: Anja Robertus

63---columlara.jpg

Zonde van het geld

De wereld dreigt naar de knoppen te gaan doordat wij als gekken consumeren en Lara is meer dan ooit een vrekken­moeder. Dochter Daya voelt met haar mee. Maar om nou een laptop van hout te krijgen voor je zestiende verjaardag...

Het is de gevaarlijkste vraag van het jaar. ‘Daya, wat
wil je voor je verjaardag?’ Haar wensen beperken zich allang niet meer tot een nieuwe vierdehands fiets, zullen we maar zeggen. Ze worden steeds groter.
Of beter gezegd: kleiner. Ze wil een nieuwe laptop.
Van de firma waar alles begint met de letter i. Een ultra-compacte, lichte, snelle, zilvergrijze uitvoering die zo klein is dat je ’m met anderhalve vinger kunt optillen en waarvan de prijs met vier cijfers geschreven wordt. Want ‘iederéén’ heeft er zo een en ze kan ‘écht’ niet zonder. En bovendien, als ik hem NU alvast voor haar aanschaf, dan zit er een gratis zilvergrijze koptelefoon ter waarde van € 299 bij.

Het is iets wat ik vaker merk. Zoals vroeger ‘iederéén’ in de klas ‘véél later’ naar bed mocht dan Daya, heeft nu ‘iederéén’ in haar kennissenkring de nieuwste tablet, telefoon, computer of iets anders met een aankoop-bedrag waarvan je een prima tweedehands autootje zou kunnen kopen. 

Aan mezelf merk ik dat ik de laatste jaren in precies de tegenovergestelde richting beweeg. Daarvoor hoef ik alleen maar naar mijn laptop te kijken. Die is niet meer zo snel als vroeger en glimmen doet hij al helemaal niet meer. Maar hij werkt, dus waarom zou ik een nieuwe kopen? Ik ben geen zestien meer, zoals Daya bijna, dus zelfvertrouwen of status ontleen ik allang niet meer aan eigendommen. Dus waarom geld – of zelfs: véél geld – uitgeven terwijl het niet echt nodig is? Zonde!
Maar de laatste tijd is mijn afkeer van al dat kopen en consumeren nog meer uitgekristalliseerd. De hele wereld gaat ervan naar de knoppen. En, zo vertel ik Daya ook, al die gadgets, telefoons en laptops worden in arme landen onder erbarmelijke omstandigheden tegen een miniem loon in elkaar geschroefd. Ja, ook die artikelen met de i ervoor. Veel van die spullen bevatten bovendien bloed- of conflictmineralen uit Afrika. Voor die argumenten is Daya gelukkig gevoelig. Via Facebook ziet ze regelmatig filmpjes voorbijkomen waarop dieren schandalig behandeld worden. Ze is dan ook acuut gestopt met vlees eten en heeft mij daarmee aangestoken. We willen zo min mogelijk parasiteren op dieren, mensen en het milieu, hebben we besloten. Na wat zoeken op internet blijken er wel twee vriendelijke telefoons te bestaan, de Fairphone en de Block Phone. Maar qua laptops is de oogst nogal mager. Een Iers bedrijf maakt laptops van hout die tien jaar meegaan, waaraan geen bloed kleeft en die drie keer minder energie verbruiken dan een gewone computer. Zie iameco.com. Nu is een houten laptop een brug te ver voor een zestienjarige. Zelfs als het om ecologisch esdoornhout gaat; dat snapt een vrekkenmoeder ook wel. De oplossing? Een tweede-, derde- of vierdehands bloedlaptop dan maar. Zonder bijpassende koptelefoon. Maar met een veel minder vieze bijsmaak. +




Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.