RADAR+ Online

Word Abonnee

fotografie Anneloes Pabbruwee

3IMG_9127_c.jpg

Kijken met andere ogen

Nadat Gerhard Hormann een aantal thrillers schreef, verscheen in 2012 Hypotheekvrij!; een semiautobiografisch verslag waarin hij een pleidooi houdt voor het aflossen van de aflossingsvrije hypotheek. Helemaal vrij! (2013), Het nieuwe nietsdoen (2014) en De omgekeerde werkweek (2015) gaan over minder werken, deeltijdpensioen en onthaasten.

Wat je in de praktijk nogal eens ziet is dat mensen die hun baan kwijtraken of er anderszins in inkomen op achteruitgaan, nog een tijdje vasthouden aan hun oude uitgavenpatroon. Het duurt even voordat je mentaal bent inge­steld op een krapper budget en daar ook naar gaat leven. Zelf heb ik jaren geleden precies het omgekeerde gedaan door al ruim vóór mijn ontslagdatum te gaan bezuinigen. Het doel was om met het uitgespaarde bedrag de aflossings­vrije hypotheek af te lossen (wat inderdaad is gelukt), het onver­wachte neven­effect was dat we met veel minder geld rond bleken te kunnen komen.

Ik wist dat ik mijn pensioendatum niet in loondienst zou gaan halen, maar ik wist vanaf dat moment ook dat ik maar heel wei­nig geld nodig had om een goed leven te leiden. Toen mijn baan ophield te bestaan (net als het tijdschrift waarvoor ik werkte) raakte ik dan ook niet in paniek, maar voelde ik me in dubbel opzicht bevrijd. Wanneer je ontdekt hebt dat je het nu al redt met iets meer dan de helft van je gezinsinkomen, ga je met heel andere ogen kijken naar het bedrag dat je na je pensioen­- datum nodig denkt te hebben. En hoeveel is dat eigenlijk met twee uitwonende en afgestudeerde kinderen, een tot de laatste cent afbetaald koophuis en één bescheiden autootje voor de deur?

Voor mijn volgende boek houd ik een jaar lang precies bij hoeveel geld er maandelijks binnenkomt en hoeveel daarvan daadwerkelijk opgaat. Het experiment is pas op de helft, maar nu al kan ik vaststellen dat we na onze pensioendatum samen genoeg zouden moeten hebben aan ongeveer € 1800 netto. Dat is, voor alle duide­lijkheid, een AOW-uitkering voor twee personen plus een piepklein aanvullend pen­sioen. Kijk je met die cijfers naar je pensioen­­overzicht, dan komt werkelijk alles op zijn kop te staan. De meeste Nederlanders staren zich blind op die 70% van het laatst­verdiende brutoloon waar in alle berekeningen van wordt uitgegaan, terwijl dat in veel gevallen even zinloos is als 10.000 euro reserveren voor de aanschaf van een nieuwe cv-ketel. Om me heen zie ik veel mensen die stug blijven doorwerken uit angst dat ze na hun pen­sioen te weinig inkomen hebben. Dat is een be­grijpelijke reflex, zeker in een land waarin iedereen zich voor alle zekerheid overal dubbel tegen verzekert. Het grappige is alleen dat ik regelmatig mensen ontmoet die toegeven dat ze achteraf gezien best nog wat eerder hadden willen stoppen met werken, terwijl het omgekeerde toch echt veel minder vaak voorkomt.




Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.