RADAR+ Online

Word Abonnee

tekst: Gerhard Hormann | fotografie: Anneloes Pabbruwee

Hormann.png

Column: Basisinkomen

Uit eigen ervaring met zijn speciale spaarpot weet Gerhard dat alle effecten van een basisinkomen voor werkloze 55-plussers kloppen: minder armoede, minder stress,  minder schaamte, meer vrijheid, meer creativiteit en meer tijd voor zelfontplooiing.

3-nummers-10euro-web

Net als meer dan 50.000 ­andere mensen heb ik de petitie ondertekend waarin wordt opgeroepen om een proef te doen met een basis­inkomen voor werkloze 55-plussers. Eerder dit jaar had ik de tweedelige special van het tv-­programma RADAR gezien waaruit blijkt dat je op die leeftijd hooguit een paar procent kans hebt op het vinden van een nieuwe baan. Eerlijk gezegd zette ik mijn virtuele hand­tekening met enige schroom, want ik ben zelf 56 en ik héb al een soort basisinkomen. Dat geld ontvang ik niet van de Belastingdienst, de Sociale Verzekeringsbank of een andere ­officiële instantie maar van mezelf. Uit een ­speciaal voor dat doel aangelegd spaarpotje keer ik mezelf elke maand een vast bedrag uit van € 1000 netto. In zekere zin betaal ik zo mijn eigen bijstandsuitkering, al kun je ook oneerbiedig zeggen dat ik inteer op mijn vermogen. Voor de meeste leeftijdgenoten die net hun baan zijn kwijtgeraakt is dat natuurlijk geen oplossing. Om die reden zou je mijn basis­inkomen kunnen beschouwen als een vorm van ‘asociale zekerheid’, hoewel iedereen natuurlijk op tijd kan beginnen met het aflossen van zijn hypotheek en het aanleggen van een buffer. Voor mij was het uitbreken van de kredietcrisis in 2008 aanleiding om het over een heel andere boeg te gooien, zodat ik al met een zwemvest aan in een reddingsboot zat toen het schip echt zonk. Of dat experiment voor werkloze 55-plussers er ooit komt, waag ik te betwijfelen, het ministerie van ­Sociale Zaken deed al heel erg moeilijk toen sommige gemeenten voorzichtig wilden gaan experimenteren met een soort versoepelde bijstand. Dat mag nu uiteindelijk wel, maar alleen onder zulke strikte voorwaarden dat het nog maar weinig te maken heeft met het sympathieke idee van een onvoorwaardelijk basis­inkomen. Wat doet het met je als je elke maand gratis geld krijgt en wat ga je vervolgens allemaal doen? Komt er nog wel iets uit je handen als je op elke eerste dag van de maand een ­envelop op de deurmat vindt met daarin tien kakelverse briefjes van € 100? Uit eigen ­ervaring kan ik vertellen dat alle positieve effecten die worden toegeschreven aan het basisinkomen kloppen. Het leidt aan de ene kant tot minder armoede, minder stress en minder schaamte en aan de andere kant tot meer vrijheid, meer creativiteit en meer tijd voor zelfontplooiing. Je kunt kiezen voor werk dat beter bij je past in deze fase van je leven, maar minder goed betaalt, of meer tijd besteden aan mantelzorg en vrijwilligerswerk. Omdat mijn vrouw met haar parttimebaan iets meer dan € 1000 netto per maand verdient, ondervonden we of je kunt rondkomen van twee bij elkaar opgetelde basisinkomens. Dat bleek nét te krap, maar het vormde wel een prettige uitgangspositie om relaxed iets bij te verdienen zonder strenge regels, zonder sollicitatieplicht en zonder de hete adem van de Sociale Dienst in mijn nek.




Sluiten

INHOUDSOPGAVE
inhoud6.jpg