RADAR+ Online

Word Abonnee

fotografie: Anneloes Pabbruwee

7IMG_9127_c.jpg

Wij zitten in de tuin

Gerhard kocht een vakantiehuis in het buitenland om eens fijn te ontstressen. Beetje omslachtig dat je daar dan eerst acht uur voor in een auto zit, en vervolgens de pittoreske lap grond moet maaien.

Vroeger was het vaste prik: op elke mooie plek waar we vakantie vierden, vergaapten we ons aan huizen in de ­etalage van de plaatselijke makelaar om te zien of er misschien iets tussen zat dat we ons zouden kunnen permitteren. Niks mooiers dachten we, dan een vaste plek in je favoriete vakantieland. Zelf ben ik inmiddels helemaal van dat idee genezen. De beste manier om de illusie door te prikken is namelijk door het daadwerkelijk te doen. Zo kocht ik elf jaar geleden in een opwelling een vrijstaand huisje aan de bosrand met fraai uitzicht over een dal en een flinke lap grond voor het lachwekkende bedrag van € 29.000. Niet in Verweggistan maar in een nog onontdekt stukje Duitsland op een kleine acht uur rijden. Dat laatste bleek meteen het grootste struikelblok, want het is nogal omslachtig om eerst de hele dag in de auto te gaan zitten voordat je eindelijk kunt neerploffen in een luie stoel om bij te komen van alle stress.

Bovendien had ik voor de aankoop niet echt stilgestaan bij de vraag hoeveel tijd het zou kosten om al dat gras netjes te maaien zodat van stilzitten toch al geen sprake was. In feite maakte ik precies dezelfde denkfout als al die mensen in televisieprogramma’s die de drukte proberen te ontvluchten door op het Franse platteland een chambre d’hôtes te beginnen. Je droomt van ontspannen een glas wijn drinken op je eigen terras, maar in plaats daarvan ren je het vuur uit je sloffen voor gasten die al om zeven uur willen ontbijten met verse broodjes. Waarschijnlijk heb ik gedacht dat mijn toen­malige werkgever meteen mijn hoeveelheid vakantiedagen zou verdubbelen zodra hij hoorde dat ik een vakantiehuis had gekocht. In werkelijkheid had ik geen minuut langer vrij en moest ik juist extra veel verlofdagen opofferen aan al die extra reistijd. Pas toen besefte ik dat mensen vaak geneigd zijn op zoek te gaan naar ingewikkelde oplossingen voor een simpel probleem. Tegen die tijd had ik ook al verzonnen dat ik helemaal niet op zoek was naar een tweede huis (met alle extra kosten en rompslomp die daarbij horen), maar juist naar het eenvoudige leven dat ik met die plek associeerde. Ik wilde een boek lezen onder een parasol en met vrienden lunchen aan een oude tafel in de schaduw van een fruitboom.

 

Wat ik niet wilde was hele dagen in de auto opgesloten zitten en met aannemers overleggen. De inkt van het koopcontract was nog niet droog of ik had het huis alweer te koop gezet. Binnen negen maanden was het van eigenaar veranderd en besloot ik het thuis over een totaal andere boeg te gooien. Wie minder spullen koopt, heeft minder geld nodig en hoeft minder hard te werken. Zo houd je vanzelf meer vrije tijd over om ongestoord in de tuin te gaan zitten en je nergens druk over te maken. Niet alleen heb je dan geen enkele behoefte meer aan een vakantiehuis in het buitenland, je hoeft in de zomermaanden eigenlijk niet eens meer weg.




Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.