RADAR+ Online

Word Abonnee

1Hormann.png

Column: Broekriem

Tien jaar geleden hikten Gerhard en zijn vrouw nog tegen een hypotheek aan van € 160.000 waarvan de helft aflossingsvrij was. Vier jaar later stond de teller op een kleine € 80.000. Hoe deden ze dat?

3nummers

Voor mij is dit een soort jubileumjaar, omdat het precies tien jaar geleden is dat we zijn begonnen met het versneld aflossen van onze hypotheek. Dat laat niet alleen zien dat de tijd voorbijvliegt, maar ook dat het helemaal niet erg is om een ­tijdje de broekriem aan te halen. Vanaf het moment dat het doel eenmaal is bereikt, profiteer je daar namelijk de rest van je leven van. In oktober 2008 hikten we nog tegen een hypotheek aan van € 160.000 waarvan de helft aflossingsvrij was. Dat deel van de schuld wisten we in een recordtempo weg te werken, want vier jaar later stond de teller op een kleine € 80.000. Vanaf dat moment konden we tevreden achterover leunen in de wetenschap dat het resterende stuk spaarhypotheek op een gegeven moment vanzelf zou worden afgelost.
Mensen vragen vaak hoe we dat voor elkaar ­hebben gekregen als ‘anderhalfverdieners’ in respectievelijk de journalistiek en het basisonderwijs, want elke twaalf maanden slaagden we erin ­tussen de € 15.000 en € 20.000 opzij te zetten (of, beter gezegd, over te boeken naar de bank). De kortste samenvatting is dat we als gezin een tijdje hebben geleefd van de helft van ons inkomen, al is dat natuurlijk nog steeds een beetje vaag.
In werkelijkheid was het een optelsom van vaste inkomsten en een ratjetoe aan bezuinigingen. Zo gebruikten we elk jaar het vakantiegeld én de belastingteruggaaf van de hypotheekrenteaftrek om de woningschuld verder omlaag te brengen. Wees dus niet zo onverstandig om een voorlopige teruggaaf aan te vragen, maar laat de fiscus ­lekker twaalf maanden lang voor je ‘sparen’ en boek het vrijgekomen bedrag liefst meteen dezelfde dag nog over naar je hypotheekverstrekker.
Met een redelijke baan en een gemiddelde hypotheek praat je in bovenstaand rekensommetje al snel over een kleine € 10.000. Dat bedrag vulden we aan door een tijdlang geen nieuwe kleren te kopen, wintersport te skippen, zelden uit eten te gaan, de verwarming een paar graden lager te zetten, veel korter te douchen, en de gezinsauto te vervangen door een veel kleiner en zuiniger exemplaar. Verder had je toen nog de spaarloonregeling (goed voor € 1200 in totaal per jaar) en verkocht ik bergen tweedehands boeken via internet.
Grappig genoeg blijven mensen me bestoken met bezuinigingstips, terwijl we zelf alweer in een heel andere fase zitten. We rijden nog steeds in een kleine tweedehands auto en zijn gewend geraakt aan een heel ander uitgavenpatroon, maar als we nu aan het einde van de maand geld overhouden gaat dat geheel spelenderwijs. Wie stopt met extra aflossen, kan zich op heel andere dingen richten.
Bijvoorbeeld op de vraag wat we gaan doen op het moment dat het laatste stuk hypotheek afloopt in maart 2020. Dan dalen onze woonlasten in één klap met € 480 bruto en kunnen we met dat geld drie dingen doen: sparen, uitgeven of nóg minder uren gaan werken. Zo zie je: onze zelfopgelegde zuinigheid resulteert in precies het omgekeerde: meer bestedingsruimte en meer keuzevrijheid. 




Sluiten

INHOUDSOPGAVE
inhoud6.jpg