RADAR+ Online

Word Abonnee

Tekst: Lara Aerts en Femke van der Laan | Fotografie: Stocksy, iStockphoto

hand-met-geld.png

Gaat de knip van je beurs?

Ja hoor, de miljoenennota heeft het zelf gezegd: de belastingen worden verlaagd en (bijna) iedereen gaat er in 2016 op vooruit. Omdat de crisis aan het voorbijtrekken is en er dus minder bezuinigd en meer uitgegeven kan worden. Door de overheid, en door ons.

 

tips

Gezinnen met kinderen profiteren het meest

Werkende mensen gaan er het meest op vooruit: hun koopkracht – dat geeft aan hoeveel een huishouden kán kopen met het besteedbaar inkomen – stijgt met gemiddeld 2,6%. Hebben deze werkende mensen ook nog kinderen, dan kan dat oplopen tot bijna 4%. Afhankelijk van inkomen en aantal kinderen zit er maandelijks zo’n € 40 tot € 145 meer in de portemonnee. Dit positieve nieuws komt van Annemarie Koop van het Nibud: ‘Gezinnen met werkende ouders profiteren vanaf 2016 van een verhoging van de inkomensafhankelijke combinatiekorting en het kindgebonden budget. Gaan de kinderen naar de kinderopvang, dan loopt de koopkrachtstijging nog meer op: van de rekening wordt 5% meer vergoed. Dat is bijvoorbeeld € 25 per maand extra op een rekening van € 500.’ De koopkrachtplaatjes in 2015 zagen er een stuk minder florissant uit: alleen werkende alleenstaande ouders gingen er toen in koopkracht substantieel op vooruit.

Niet overal feest

Jammer genoeg kan niet overal de vlag uit. Bijstandsgerechtigden krijgen geen voordeel in 2016. Ze gaan er ook niet op achteruit trouwens. Wie er wel op achteruit gaan zijn chronisch zieken en gehandicapten. Hun zorgkosten worden tegenwoordig voor het grootste gedeelte door gemeenten betaald, en die zijn over het algemeen minder scheutig dan het Rijk voorheen was. Het is afhankelijk van de gemeente waar ze wonen hoe het uitpakt. Er zijn uitschieters met een koopkrachtverlies van bijna 15%. Iemand die werkt en een beperking heeft, verliest tussen de 2,9% en 11,1%. Bij gepensioneerden is het beeld wisselend. Ouderen met een hoger pensioen, en ouderen met een laag inkomen en veel spaargeld kunnen in koopkracht dalen. Maar veel ouderen gaan ook profiteren van een verhoging van de ouderenkorting met € 145 per maand. Maar gaan we ook echt meer uitgeven? Duidelijk, veel mensen krijgen in 2016 meer geld te besteden dan in 2015. Maar durven we, met een crisis nog maar nipt op weg naar het achterhoofd, het geld dan ook uit te geven? Volgens het Centraal Bureau voor Statistiek zijn consumenten vanaf de lente van 2014 al voorzichtig meer gaan uitgeven dan het jaar ervoor, in 2015 nam die stijging nog eens toe. We geven meer geld uit aan voedings- en genotsmiddelen, kleding, horeca, vakanties, de kapper en zakelijk advies. Het Nibud deed in 2014 onderzoek naar de beleving van consumenten van de crisis. Waar zouden zij geld aan uitgeven in betere tijden? De top 3: het opknappen of verbouwen van hun woning, extra kleding en vakantie. Het is volgens Annemarie Koop van het Nibud goed mogelijk dat het verbouwen of opknappen van de woning, wat veel geld kost, pas echt een vlucht gaat nemen als mensen meer vertrouwen krijgen in de eindigheid van de crisis.

BA_600x200_RAD_stopper_site




  • dokter.png
    Sammie: ‘Ik betaal nu zo’n 20% meer aan zorgkosten’

    Sammie (55, doet vrijwilligerswerk) is getrouwd en heeft een volwassen dochter. Ze is chronisch ziek. Sammie: ‘Door de crisis ging het bedrijf waar mijn man werkte onverwacht failliet. Hij was toen 57, dus het was lastig om weer aan de slag te komen. We hebben bezuinigd op lidmaatschappen, goede doelen, vakanties en uitjes. We probeerden wel te blijven sporten en gezond te eten. Mijn man heeft nu net weer een leuke baan met een tijdelijk contract, dat zegt wat over het aantrekken van de economie. Als we weer een buffertje hebben opgebouwd, wil ik een wc laten aanleggen op onze slaapverdieping. We hebben er nu alleen beneden een. Ik ben slecht ter been, en dan is het vervelend om ‘s nachts de trap af te hobbelen. Dat de zorgkosten zijn gestegen, heb ik al gemerkt. Eerst kreeg ik bepaalde zorgkosten vergoed door de overheid. Nu moet de gemeente daarvoor opdraaien. Wat was hun aanbod? Een collectieve verzekering, die ook aan bijstandsgerechtigden wordt aangeboden. Maar die is amper goedkoper dan de verzekering die ik al heb, én er wordt minder vergoed. Ik betaal nu zo‘n 20% meer aan zorgkosten dan eerst. En het schijnt in 2016 alleen maar slechter te worden. Ik denk dat we dat toilet toch nog maar even uitstellen.‘


  • camper.png
    John: ‘Dan ga ik met een camper door Amerika in plaats van naar België’

    John (38, verbouwt busjes tot campers) woont samen en heeft één kind. John: ‘Ik heb altijd werk gehad, ook tijdens de crisis. Het liep wel iets terug, maar niet zoveel dat ik in de problemen kwam. Ik moest een beetje uitkijken met de écht grote uitgaven, zoals vakanties. Dan gaan er vaak toch duizenden euro's doorheen. Stel dat ik ineens veel meer klanten krijg, dan zou ik daar weer wat makkelijker in zijn. Dus niet met de camper door België en Frankrijk, maar naar Amerika en daar rondtrekken.‘


  • BANK.png
    Guusje: ‘We zitten met z’n vijven op een driezitsbank’

    Guusje (46, boekhoudster), is getrouwd met Fred (46, aannemer) en moeder van drie kinderen. Guusje: ‘Fred heeft zelf ons huis gebouwd. Maar nog voor het helemaal afgewerkt was (denk: deuren geverfd, luxe keuken geïnstalleerd, plinten in de hoogglans) sloeg de crisis toe. We hebben dus een provisorische studentenkeuken van Ikea en ook de inrichting is sober gebleven. We zitten al jaren elke avond met zijn vijven op een driezitsbank. Dat is altijd kibbelen, duwen en trekken. Uiteindelijk eindig ik binnen een kwartier op een kussen op de grond om van het gedoe af te zijn. Zodra er weer meer geld is, koop ik twee stoelen voor mij en mijn man. En misschien maak ik nog wel een extra tv-hoek voor de kinderen: een bankje en een kleine flatscreen. Daarna huur ik schilders in om het huis af te maken. Stel – stel! – dat we daarna nog wat over zouden hebben, dan kocht ik kleren voor mezelf, dat heb ik al jaren niet meer gedaan. Ik loop alle seizoenen in hetzelfde leren jackie, in de winter een dikke trui eronder. Zodra het kan, koop ik een mooie, dikke winterjas. Overal om me heen zie ik mensen die een jaar geleden nog in zwaar weer zaten geld uitgeven. Ze konden toen amper hun huur of hypotheek betalen, laat staan op vakantie gaan. Als ik nu bij ze langsga, staat er een nieuwe dure lamp. Of gaan ze in de kerstvakantie naar Gran Canaria. Ook bij mijn man trekt het aan. Jarenlang moest hij geld bijeenschrapen met kleine verbouwinkjes bij vrienden en familie. We leefden voornamelijk van mijn inkomen, plus wat spaargeld. Toen dat op was, sprongen onze ouders af en toe bij. Nu komen de eerste grote klussen weer binnendruppelen: mensen die voor drie ton een lap grond kopen en er een huis op willen bouwen. Mijn gevoel zegt dat we op de goede weg zitten.’


  • fiat.png
    Anke: ‘Met een redelijk gerust hart heb ik een auto gekocht van € 10.000’

    Anke (38, werkt bij een tekstbureau) is gescheiden en heeft twee kinderen in de puberleeftijd. ‘Ik merk dat onze klanten weer wat meer geld gaan uitgeven aan opdrachten. Tijdens de crisis gingen ze ineens heel veel zelf doen: dan hadden ze nog wel een secretaresse die de webteksten kon maken, en haalden ze ons van de klus af. Of ze wilden veel voor weinig. We hebben twee ontslagrondes gehad, die telkens gepaard gingen met angst voor mijn baan, en als die onterecht bleek, verdriet om leuke collega‘s die weggingen. Ik mocht blijven, maar moest anderhalve dag per week inleveren. Mijn ex had ook geen werk, dus de alimentatie voor de kinderen liep ook terug. Gevolg: abonnementen op kranten en tijdschriften eruit en meer boodschappen doen op de markt in plaats van bij Albert Heijn. Ik ben gestopt met uit eten en naar de kroeg gaan. Het aanschaffen van een nieuwe auto heb ik uitgesteld tot de oude echt onveilig werd. Inmiddels ben ik niet meer bang mijn baan te zullen verliezen: ik merk dat het drukker wordt op kantoor, en ik denk dat ik over een tijdje weer meer kan werken. Maar in mijn branche wordt het denk ik nooit meer als vroeger. De vette jaren zijn voorbij en er wordt niet meer zo snel geld over de balk gegooid door de klanten, zo van: leuke campagne hier, glossy jaarverslag daar. Ik ga voor de zekerheid nog even door met mijn bezuinigingen. Wel heb ik – met een redelijk gerust hart – van mijn spaargeld een nieuwe auto gekocht: een Dacia van € 10.000.
    Maar: ik mis mijn krantje, en lekker lunchen buiten de deur. Zodra ik weer fulltime werk, draai ik de meeste bezuinigingen meteen weer terug. En ga ik lekker op vakantie met de kids.



Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.