RADAR+ Online

Word Abonnee

Fotografie: Getty Images

Moeder-bakt-3x.jpg

Getest: Bakproducten

Je hebt nu eenmaal geen tijd om altijd maar ambachtelijk in de keuken bezig te zijn. Dus eten we scones, brownies, tompouces, cupcakes en pannenkoeken uit een pakje. Niks mis mee. Toch? De redactie test 5 bakmixen.

Niki test scones van Home Made

Ingrid test chocolade cupcakes van Dr. Oetker

Anne-Marie test een tompouce-kit van Hema

Karin test brownies van AH Excellent

Judith test Koopmans pannenkoekenmix




  • 2.AH-Brownie_.jpg
    Karin test brownies van AH Excellent

    PRIJS: € 2,29
    CIJFER: 8

    De bereiding is een fluitje van een cent. Water bij de mix, even de mixer gebruiken, in het bijgeleverde kartonnen bakje gieten en hup, de oven in. En dan moeten we even geduld hebben: de brownies moeten 40 minuten garen. Daarna leg je het bakje even ondersteboven. Als-ie weer rechtop mag, strooi je de bijgeleverde witte chocoladestukjes erover. Een paar minuten laten smelten, en dan met een mes gladstrijken. Het ziet er spectaculair uit. Verder laten afkoelen. Al met al ben je toch wel een uur verder. De brownie is licht, luchtig en een tikje klef (maar dat vind ik juist wel lekker bij een brownie). Klein nadeeltje: hij plakt wel heel erg vast in het kartonnen bakje, ik moet hem echt los snijden. Gelukkig is de smaak niet te zoet, het is dan ook pure chocolade. Misschien had de smaak nog iets meer diepte kunnen hebben. De zoetheid komt vooral van de laag witte chocolade. Maar al met al: dit is helemaal niet slecht! Bij deze test kost het geen enkele moeite om binnen het gezin een aantal testpersonen te werven: de een na de ander komt proeven in de keuken en in no time is er geen kruimel meer over. Wel mee uitkijken: elke brownie van slechts 60 gram bevat 230 kcal.

  • 3.Cupcake-Dr-Oetker_.jpg
    Ingrid test chocolade cupcakes van Dr. Oetker

    PRIJS: € 2,79
    CIJFER: 7

    Zelf houd ik helemaal niet van bakken, maar toch staan er elke week muffins, cakejes of zelfs taart bij ons op tafel. Mijn drie dochters, Jill (14), Pien (11) en Noor (11) zijn er namelijk wél dol op. De verleiding was dan ook groot toen zij voorstelden de cupcakes voor mij te maken. Maar uiteraard ben ik dapper zelf aan de slag gegaan. Achterop de verpakking staat een duidelijke stap-voor-stap-uitleg. In de doos zitten 2 zakjes mix, chocoladehageltjes, 12 cupcakevormpjes en een papieren spuitzak. Wat ik zelf moet kopen, zijn eieren, melk en boter. Ik gooi de inhoud van een van de zakjes in een kom en doe daarbij de boter, de twee eieren en de melk. Al mixend bedenk ik me dat ik niet weet of het zakje eigenlijk wel de cupcakemix bevatte, het zou ook zomaar de toppingmix kunnen zijn. Gelukkig heb ik goed gegokt en gaat alles voorspoedig. Ik lees dat je het dikke cakebeslag heel makkelijk met een ijsbolletjestang over de 12 vormpjes kunt verdelen. Dat gaat inderdaad heel goed. Elk vormpje bevat een perfect bolletje beslag. Maar bij vormpje 8 is mijn beslag op. De dochters komen erbij en zeggen dat ik veel te veel beslag in de vormpjes heb gedaan. Nu moet ik alles omscheppen en opnieuw verdelen. Dat wordt een enorm gedoe en al snel zit alles onder het beslag. Met moeite vul ik 10 vormpjes. Tip: doe een klein beetje in elk van de twaalf en verdeel dan de rest! Als de cupcakes in de oven zijn geweest en zijn afgekoeld, maak ik de topping. Met een lepel gaat die even later de spuitzak in. Ik proef er wat van. En het is of het glazuur van mijn tanden spontaan loslaat. Wat een zoete troep! Mijn dochters grijpen ieder een cupcake en likken enthousiast de topping eraf. Ik stop de overige zeven snel in de koelkast.

  • 1.HEMA-tompouce_.jpg
    Anne-Marie test een tompouce-kit van Hema

    PRIJS: € 1,50

    CIJFER: 6

    Een tompouce had ik al heel lang niet meer gegeten. Visioenen van zaterdagavonden lang geleden in pyjama voor de Showbizz-quiz en het Eurovisie Songfestival (‘J’aime j’aime la viehiehie’) doemden op. Kortom: ik verheugde me enorm op het maken van deze caloriebom. Technisch gezien gaat het hier niet echt om een afbakproduct. Er komt namelijk geen oven aan te pas. Het is meer goochelen met ingrediënten. Voor me liggen een doosje met onder- en bovenkanten van bladerdeeg, een zakje mix voor roomvulling en een zakje glazuur. Een kind kan de was doen. Het zakje glazuur leg ik eerst in warm water om het zacht te maken. Ondertussen meng ik wat water met het poeder voor de room. En hier kondigt zich het eerste probleem aan. Zodra het poeder in aanraking komt met het water verandert het in beton. Je kunt roeren tot je een ons weegt, maar er blijven klontjes in zitten. Maar het wordt wel lekker stijf én knalgeel. In combinatie met het knalroze glazuur wat er op moet, voldoet het in elk geval aan het beeld dat ik heb van een Hema-tompouce. De hard geworden room spatel ik zo goed en kwaad (het plakt nogal) als het gaat op de onderkanten. De glazuur smeer ik uit over de bovenkant. Op zich gaat dat vrij makkelijk maar er zit net te weinig in het zakje om het helemaal mooi rondom te doen. Ook kan ik de vorm niet goed krijgen omdat a) de room meegeeft en b) de bladerdeegbovenkant bijna breekt.
    Resultaat: een goedbedoelde tompouce die er vertederend mislukt (scheef!) uitziet, maar die wel smaakt zoals het hoort: mier- en mierzoet. Ik raad je niet aan deze tompouces te maken wanneer je aanstaande schoonouders voor het eerst op de thee komen, maar het is zeker leuk om met kleine kinderen te doen.


  • 4.Scones-Home-Made-.jpg
    Niki test scones van Home Made

    PRIJS: € 2,05
    CIJFER: 4

    Aan de mix (met als hoofdingrediënten tarwebloem, suiker en palmolie) hoef je alleen maar water toe te voegen, zelfs de rozijnen zitten er al bij. Je kunt er ongeveer 30 scones mee bakken, belooft het recept op de verpakking. Nadat ik wat water bij het zakje mix heb gedaan en de boel met een mixer flink bewerkt heb, voeg ik de rozijnen toe. Die moeten er met de hand in gekneed worden. Dat wordt een enorm plakkerige bedoening: ik krijg het nauwelijks van mijn vingers af. Wat ik natuurlijk had kunnen voorkomen door wat bloem op mijn handen te doen. De geur staat me niet aan, doet me denken aan een soort chemische variant van boerenjongensijs. Ik proef een klein stukje van het deeg: dat smaakt milder dan de geur doet vermoeden. Nu ga ik bakken. Ik volg nauwgezet de gebruiksaanwijzing, verwarm de oven voor, laat de scones 5 minuten met rust voor ik ze erin zet en bak ze precies 18 minuten op 200 graden. Ze zien er geweldig uit: een lichtbruine korst, niet te slap en niet te hard. Proef op de som: de binnenzijde is cake-achtig. Niet te droog, maar zeker gaar genoeg. Heel zacht en luchtig. Tja, en dan komt het vervelende gedeelte. De smaak heeft inderdaad wat weg van boerenjongensijs, en dan niet de lekkere versie. Mijn zoon noemt het een spijs-smaak. Kan ook. We zijn het al snel eens: het smaakt vooral chemisch. Mijn dochter probeert ze met verse aardbeien. Zonder aardbeien vindt ze de scones ‘ranzig’, maar met aardbeien gaat het wel. ‘Maar eigenlijk vind ik alleen de aardbeien lekker.’ Zoon heeft zijn exemplaar niet eens opgegeten en gaat de resten aan de kippen voeren. Die vinden het een ware traktatie en vechten erom.

  • 5.Pannenkoeken-Koopmans_.jpg
    Judith test Koopmans pannenkoekenmix voor 4 tot 6 pannenkoeken

    PRIJS: € 1,55
    CIJFER: 3

    De eerste pannenkoek mislukt. Maar dat hoort, de koekenpan moet er altijd een beetje inkomen lijkt het wel, dat zal met precies de goeie temperatuur te maken hebben. Ik gooi de smurrie weg, mik opnieuw een klont boter in de inmiddels goed hete pan en bak er nog eentje. Die mislukt ook. Het beslag in de pan blijft van boven nat en dedderig, terwijl de pannenkoek van onderen echt aan omdraaien toe is. Hoe kan dat nou, ik doe toch niks fout? Ik heb de plastic fles met het fijne poeder volgens de instructies eerst goed geschud, precies genoeg water toegevoegd, opnieuw geschud. De houdbaarheidsdatum meldt 7 juli 2018, dus daar kan het ook niet aan liggen. Ik laat het niet op me zitten en draai zo goed en kwaad als het gaat de pannenkoek in gedeeltes om, en zet even later een bord vol buitengewoon slordige stukken pannenkoek op tafel. Die ik opeet, die helemaal niet vies zijn, maar die zich een uur later gezamenlijk tot een baksteen hebben gevormd in mijn maag. Ik ben even klaar met dit pannenkoekavontuur, morgen nog maar eens proberen. Je kan het beslag in de plastic fles zeker een dag goed houden in de ijskast. De volgende avond probeer ik van alles: klein beetje beslag in klontje boter op laag vuur, plens beslag in olie op hoog vuur, drie kleine rondjes beslag in boter laten pruttelen. Het blijft allemaal zompig van boven terwijl de onderkant veelbelovend goudbruin kleurt. Ik geef het op.