RADAR+ Online

Word Abonnee

Tekst: Lara Aerts

banneralcohol.jpg

Minder alcohol

Lara Aerts probeert afscheid te nemen van haar dagelijks fourpack pils, met hulp van het net op de markt gebrachte alcoholreductiemedicijn Selincro.

 

 

 

 

'Normaal stuif ik nog voor ik mijn jas uit heb in een rechte lijn naar de ijskast richting bier'

Regelmatig waarschuwen vriendinnen mij voor de hoeveelheid bruine boterhammen met kaas die ik in alcoholvorm achteroversla. Ik hou meer van bier dan van een slanke lijn, maar doe toch maar besmuikt een testje op de Jellinek-site. Drink je in je eentje? Ja. Drink je weleens zes glazen of meer? Ja. Heb je weleens spijt van te veel drinken? Ja, bijvoorbeeld als ik mijn opdrachtgever heb toegeblaat dat zijn dure tassenlijn nergens op lijkt. De uitslag hokt me op in de gevarenzone. Voorheen was de oplossing voor overmatig alcohol­gebruik: radicaal stoppen. Maar sinds oktober is alcoholreductie the magic word, en wel middels een door de zorgverzekeraars vergoed medicijn: Selincro. Het pilletje – je neemt het twee uur voordat je gaat drinken – zorgt ervoor dat er iets in het genotscentrum in de hersenen gebeurt waardoor je niet dóórdrinkt. Een medicinale handrem, dus. Uit uitgebreid onderzoek blijkt dat de medicatie (in combinatie met therapie) op korte termijn zorgt voor 40% alcoholreductie, op langere termijn zelfs voor 60%. Ideaal! Ik haal op recept een strip pillen, bij de super vier biertjes en ga aan de slag.

De pil geeft me een droge mond en een wazig, gedesoriënteerd gevoel. Komt voor, zegt de bijsluiter, en gaat vanzelf over. Na elk biertje vraag ik me af of ik nog wel per se de volgende moet nemen. Mmm. Kweetniet. Ik zet ze in elk geval niet volautomatisch aan de mond. Weerstand krijg ik niet, en ik drink ze alle vier op. Die nacht doe ik geen oog dicht. De volgende dag kom ik om zes uur ’s avonds thuis uit mijn werk. Ik heb geen pil genomen, want totaal geen trek in alcohol. En dat is raar, want normaal stuif ik nog voor ik mijn jas uit heb in een rechte lijn naar de ijskast voor een koude ontladingsunit. Vierentwintig uur later: een borrel buiten de deur. Potentieel gevaarlijk. De eerste drie, vier drankjes vloeien doorgaans nog beheerst, maar daarna gaat de knop om en gaan alle remmen los. Ik neem een halve pil en voel weer de bijwerkingen. Maar ik ben wel – binnen de drie drankjes – om kwart voor negen thuis. Zo. Dat gaat de goede kant op.
De dag erna: geen zin in drank (en ook geen bier in huis).
De dag dáárna: geen zin in drank (er ligt een duo biertjes naar me te lonken. Inmiddels zijn we een week verder en ik heb geen druppel meer gedronken. Geen trek: niet in de drank, maar ook niet in het effect van de pil die ik van mezelf moet slikken zodra ik bij alcohol in de buurt kom. Daarbij heeft het bewust bezig zijn met drankinname – denk ik – ook een belangrijk anti-alcoholeffect.

Al met al ervaar ik Selincro als een paardenmiddel waar mijn alcoholgebruik net niet problematisch genoeg voor is (yeah right denkt nu de lezer). Hoe dan ook: voor mij heeft het geholpen. Maar het blijft oppassen geblazen: een ingesleten gewoonte vertrekt te voet en komt per racepaard weer terug. Ik heb nog vier pilletjes over. Gedeeld door twee dus goed voor acht handremacties. Ze zitten als kleine talismannetjes in een vakje in mijn portemonnee. +

 

Een medicinale handrem
Selincro is verkrijgbaar op recept. De huisarts zal je vragen eerst twee weken lang je alcoholinname te noteren. Is die na twee weken nog te hoog, dan kan begonnen worden met de medicatie en gelijktijdig met therapie.

Meer informatie over Selincro